тәрбия сущ. 1) а) воспитание; обучение, образование балалар тәрбиясе — воспитание детей хезмәт тәрбиясе — трудовое воспитание б) перен. школа тормыш тәрбиясе — школа жизни 2) воспитанность тәрбиясе бар аның — он воспитан (букв. у него есть воспитанность) 3) а) содержание, попечение, уход, просмотр; иждивение ата-ана тәрбиясендә — под присмотром (на иждивении) родителей б) хороший, должный уход (за больным, за скотом и т. п.) тәрбия җитсә, тиз терелер — при хорошем уходе быстро поправится 4) диал. а) утварь, обстановка, совокупность предметов домашнего обихода йорт тәрбиясе яхшы — обстановка в доме хорошая б) см. дирбия • - тәрбия алу - тәрбия бирү - тәрбия үтү - тәрбия итү - тәрбия кылу - тәрбия йорты - тәрбиягә алу
Ш. Н. Асылгараев, Ф. А. Ганиев, М. З. Закиев, К. М. Миннуллин, Д. Б. Рамазанова 2007: Татарско-русский словарь; Институт языка, литературы и искусства им. Г. Ибрагимова; Kazan. (2 volumes, 726 + 728 pages, ~56000 entries)