үпкәләү неперех. 1) обижаться/обидеться || обида өлкәннәргә үпкәләргә ярамый — на старших обижаться нельзя аның тавышында үпкәләү сизелә иде — в его голосе чувствовалась обида 2) обижаться/обидеться, пенять үзеңә үпкәләү — пеняй на себя авызың кыек булгач, көзгегә үпкәләмә — (посл.) нечего на зеркало пенять, коли рожа крива 3) в знач. прил. үпкәләгән обиженный үпкәләгән кыяфәт — обиженный вид • - үпкәләп алу - үпкәләп тору
Ш. Н. Асылгараев, Ф. А. Ганиев, М. З. Закиев, К. М. Миннуллин, Д. Б. Рамазанова 2007: Татарско-русский словарь; Институт языка, литературы и искусства им. Г. Ибрагимова; Kazan. (2 volumes, 726 + 728 pages, ~56000 entries)